De op 6 november bekendgemaakte Amerikaanse werkgelegenheidscijfers kwamen als een verrassing en dat is nog zacht uitgedrukt. Het aantal nieuwe banen was aanzienlijk hoger dan de consensusverwachting en – erg belangrijk – het uurloon steeg eveneens. De Phillipscurve die op basis van historische waarnemingen poneerde dat de loongroei versnelt als de werkloosheid afneemt, lijkt dus toch een grond van waarheid te bevatten… De marktreactie was aanzienlijk zoals uit onderstaande grafieken blijkt. Ze tonen de evolutie onmiddellijk voor en na de bekendmaking van het arbeidsmarktrapport (om 14u30 CET).

chart12nov

De eerste grafiek toont de reactie van de staatsobligatiemarkt. De sprong van de rente op Amerikaanse tienjarige schatkistcertificaten weerspiegelt de positieve verrassing van het aantal nieuwe banen en de uurlonen evenals de verwachting dat de Fed haar beleid nu sneller verkrapt (december dit jaar in plaats van maart 2016). Wel opvallend is dat de tienjarige Bund, ondanks de verwachting dat de ECB met meer onconventionele maatregelen komt, even sterk reageerde (circa 8 basispunten) als Amerikaans schatkistpapier.

De tweede grafiek toont de wisselkoers EUR/USD. Dat de euro fors verzwakte bij een nochtans ongewijzigde spread tussen de tienjarige obligatierente in de VS en Duitsland, toont aan dat de valutamarkten uitgingen van een sterker uiteenlopend monetair beleid tussen de Fed en de ECB, zoals weerspiegeld in de evolutie van de spread in het korte segment van de rentecurve.

De derde grafiek toont de evolutie van de Euro Stoxx 50 index en de S&P500 future. Die laatste daalde licht na de sterke banencijfers die een snellere eerste rentestap van de Fed en een hogere obligatierente in het vooruitzicht stelden. In Europa daarentegen stegen aandelen ondanks de stijging van de rente op de Bund. Daar werd immers rekening gehouden met een mogelijk positieve invloed van een zwakkere euro op de toekomstige bedrijfswinsten. Dat enthousiasme taande echter snel waarna de markt weer daalde in lijn met de gebeurtenissen in de VS. Dat wijst op de tegenstrijdige krachten waar beleggers in Europa tegenaan kijken. Als de Amerikaanse basisrente stijgt, is er nog een grotere rol weggelegd voor extra kwantitatieve versoepeling door de ECB om het vertrouwen te ondersteunen.