De ECB maakt zich op om haar beleid verder te verruimen, maar is niet gehaast. Dat lijkt de belangrijkste conclusie uit de persconferentie van Mario Draghi. ‘Verder’, want door unaniem te beslissen om de rentevooruitzichten (forward guidance) te verlengen (de verwachting is nu dat de beleidsrente minstens de hele eerste helft van 2020 op het huidige niveau blijft) heeft de raad van bestuur het monetaire beleid al wat soepeler gemaakt.

Beleggers vonden anderzijds dat de ECB onder de lat bleef met de voorwaarden voor de nieuwe gerichte langerlopende herfinancieringstransacties (TLTRO III), die minder gul waren dan bij de vorige editie1. Bovendien bezorgde ze voorstanders van tiering2 een koude douche door te stellen dat “de positieve bijdrage van de negatieve rentetarieven aan het accommoderende monetaire beleid en aan de duurzame convergentie van de inflatie op dit ogenblik niet wordt ondermijnd door mogelijke neveneffecten op de bancaire intermediatie3. Per saldo won de euro terrein op de Amerikaanse dollar en trok de obligatierente licht aan.

De reactie van de markt mag niet verrassen: beleggers zijn dol op beleidsverruiming, want als alle andere factoren ongewijzigd blijven, stijgen daardoor de activakoersen. Bovendien heeft Jerome Powell, door te suggereren dat de Federal Reserve als reactie op de handelsperikelen de rente kan verlagen, mogelijk de hoop aangewakkerd dat de ECB al die richting zou uitgaan. Ook de vaststelling dat de centrale bank niet gehaast is, is geen verrassing. De industrie heeft het moeilijk, maar de dienstensector en de bouw houden goed stand en de economie van de eurozone blijft wellicht profiteren van gunstige fundamentele factoren. Daarenboven is, ondanks de mooie woorden over de mogelijkheden die de ‘gereedschapskist’ nog biedt, de marge om verder te verruimen veel kleiner dan vroeger: wie weinig kogels heeft, moet goed mikken. Het interessantste deel van de persconferentie was echter de opmerking dat in de raad van bestuur in meer detail is gesproken over de mate waarin de ECB klaar is om “op te treden in geval van ongunstige eventualiteiten”. Verschillende bestuurders legden de mogelijkheid van bijkomende renteverlagingen, een heropstart van het aankoopprogramma (QE) of een nieuwe verlenging van de rentevooruitzichten op tafel. De strijd om de inflatie vertoont alle kenmerken van een militair strijdtoneel: wie vrede wil, moet voorbereid zijn op oorlog en tijdig aan de slag gaan.

EUR/USD-KOERS EN DUITSE TWEEJAARSRENTE

[1] Onder TLTRO III kan de rente, voor banken die hun netto in aanmerking komende kredietverlening voldoende optrekken, dalen tot het niveau van de depositorente plus 10 basispunten. Bij TLTRO II kon de rente dalen tot het niveau van de depositorente.

[2] Bij ‘tiering’ gelden verschillende rentetarieven voor de overtollige reserves die banken bij de centrale bank stallen. Een deel van die reserves zou zelfs kunnen worden vrijgesteld van rente.

[3] Bron: ECB, Inleidende verklaring van de persconferentie van Mario Draghi, voorzitter van de ECB, en Luis de Guindos, vicevoorzitter van de ECB, Vilnius, 6 juni 2019.