Maandag 23 september 2013

In de voormiddag ben ik in de universiteit van Gent voor mijn eerste lessen van dit academisch jaar. In de namiddag ontmoet ik onze zakenpartners van de Chileense Banco Estado in Parijs. Ik licht de verwachtingen voor de rest van dit jaar toe en werp een blik op wat 2014 kan brengen. Het gonst weliswaar van de geruchten over de tapering-plannen van de Amerikaanse centrale bank (Fed), maar de vraag is steeds minder of het programma voor de afbouw van de kwantitatieve versoepeling er komt. De echte vraag is nu of de winstcijfers snel genoeg zullen groeien om bestand te zijn tegen de impact van een hogere obligatierente op de waarderingen van aandelen en hoe zacht of hard de Fed van start zal gaan met de verhogingen van de beleidsrente in 2015. De markten verwachten een ‘zachte’ start en de Fed liet al weten dat ze voor een ‘zachte’ aanpak zou kiezen, dus voor pessimisten lijkt er eigenlijk enkel ruimte voor ontgoocheling. Het is nog te vroeg om daarover al te tobben, maar 2015 wordt duidelijk een… interessant jaar. 

Dinsdag 24 september 2013 

Een vrije dag

Woensdag 25 september 2013 

Parijs

Ik voer een conferentiegesprek met ons team in Turkije. Het land heeft een bijzondere mix van fundamentele factoren, sommige aantrekkelijk, andere wat minder. Voor 2013 verwachten wij een primair begrotingsoverschot van 1,2%, een licht begrotingstekort van -2,2%, een lage bruto-overheidsschuld als procent van het bbp van 36%, maar ook een aanzienlijk tekort op de lopende rekening van -7,3% door onvoldoende binnenlandse besparingen vergeleken met de binnenlandse investeringen en een hardnekkig hoge inflatie (7,5%). De valuta is fors verzwakt waardoor de centrale bank haar monetair beleid moest verstrakken (het huidige tekort op de lopende rekening moet immers worden gefinancierd). De daling van de reële effectieve wisselkoers impliceert dat de concurrentiepositie verbetert. De positionering richting Europa (die goed is voor 40% van de Turkse buitenlandse handel) is een pluspunt nu de Europese conjunctuur weer aantrekt. Op basis van de cijfers van Bloomberg staat de koers-winstverhouding voor 2014 van de Turkse aandelenmarkt op 9,0. Dat is goedkoper dan voor de meeste opkomende markten. De vooruitzichten lijken aantrekkelijk op de middellange termijn. Op de korte termijn is het nog onduidelijk of de markten al stabiliseren.

Donderdag 26 september 2013 

Brussel

In een videoconferentie met ons hoofd voor multi-assetstrategieën in Brazilië vergelijken we de verschillende configuraties van een top-down beleggingsproces. Eén mogelijkheid is dat er binnen een vast menu van strategieën voor de meest overtuigende strategieën wordt gekozen voor zover ze voldoende gedecorreleerd zijn, d.w.z. niet afhangen van eenzelfde macro-economisch scenario. De andere aanpak gebruikt een flexibel menu en een erg opportunistische benadering. Die tweede mogelijkheid is veeleisender dan de eerste waardoor zogeheten momentumstrategieën een grotere rol kunnen spelen. We bespreken ook de verwachtingen voor de Braziliaanse economie. Mijn collega verwacht een trage groei van de binnenlandse vraag, ook al kan de export uiteindelijk profiteren van een aanzienlijke verzwakking van de Braziliaanse real. Kortom, het is een markt voor stock pickers.

Zittend voor mijn Bloombergscherm word ik overvallen door een ‘aha Erlebniss’: ik bekijk de koersevolutie van een hoogrentend fonds in euro en krijg het idee om dit te vergelijken met dat van de MSCI World in euro. Sinds eind 2008 slaagden aandelen er pas heel onlangs weer in om het beter dan hoogrentende obligaties te doen. Bovendien gebeurde dit ten koste van een aanzienlijk hogere volatiliteit. De boodschap is duidelijk: als de spreads erg ruim zijn, biedt het hoogrentende segment erg aantrekkelijke langetermijnopbrengsten. Hetzelfde geldt indien met de rendement voor risico corrigeert en zowel absoluut als vergeleken met aandelen. Maar vandaag zijn de spreads krap. Wat betekent dit voor de vooruitzichten van de aandelenmarkten? Een vraag om uit te spitten… 

Vrijdag 27 september 2013

Parijs

Ik geef een webinar over de marktverwachtingen voor de rest van het jaar. Een belangrijke slide gaat over het tempo waarin de Fed haar beleid in eerdere cycli verkrapte. Sinds 1977 telde ik 9 cycli (het op de geldhoeveelheid gerichte programma van de vroege jaren ’80 niet meegerekend). De gemiddelde cumulatieve verkrapping in de eerste 12 maanden bedraagt 170 basispunten. Dat is een stuk lager dan de verwachtingen van de markt voor de huidige cyclus die slechts 100 basispunten bedragen…

 

William De Vijlder

Vice – Chairman van BNP Paribas Investment Partners