Maandag 19 mei 2014 

Amsterdam

Tijdens een lange brainstorming met een institutionele klant bespreken we de marktomgeving:

  1. de gestage daling van de obligatierente: beleggers zijn de milde taal van de Fed genegen en verwachten – of hopen ten minste – dat de ECB maatregelen treft. Wij zijn het niet eens met de interpretatie dat de obligatiemarkt een vertraging ‘ruikt (de aandelenmarkt doet dat in elk geval niet)
  2. de voor de hand liggende onstuitbare zoektocht naar hogere rendementen: het economisch risico daalt nu er sprake is van een economisch herstel en de centrale banken met gulle hand liquiditeit rondstrooien. Daarom staan beleggers positief tegenover hoogrentende obligaties en schuldpapier uit de opkomende markten dat eveneens een forse rentedaling zag.
  3. hoe zich voorbereiden op een vijandigere omgeving: naast zo goed mogelijk zijn huiswerk maken, is risico-overlay eveneens een aantrekkelijke manier om zich voor te bereiden op een toename van de volatiliteit. Maar vooralsnog zien wij geen reden om op een dergelijke toename vooruit te lopen. 

Dinsdag 20 mei 2014 

Madrid

Ongeveer om de zes maanden reis ik naar Madrid om klanten te ontmoeten. Na mijn presentaties is de stemming onder klanten duidelijk steevast beter dan bij mijn vorige reis. Niet alleen zag Spanje een mooie stijging van de harde economische cijfers (anders gezegd, van het bbp), maar anekdotisch materiaal wijst er ook op dat het sentiment verbetert: de autoverkoop trekt aan, hetzelfde geldt voor de restaurantbezoeken, de wegen naar de kust slibben dicht tijdens de weekends, de vastgoedprijzen zijn hun bodem voorbij, de concurrentie onder banken om kredietlijnen voor degelijke kmo’s te openen is moordend (wat erop wijst dat de transmissie van de genomen maatregelen naar de reële economie zijn werk doet). 

Woensdag 21 mei 2014 

Brussel

Morgen is het precies een jaar geleden dat Bernanke voor het eerst naar een mogelijke afbouw van de kwantitatieve versoepeling verwees. Eén jaar later is de maandelijkse aankoop van activa in het kader van de kwantitatieve versoepeling afgebouwd van 85 miljard USD naar 45 miljard USD. De rente op tienjarige Treasuries is met 50 basispunten gestegen, de S&P met 13 % en de rente op bedrijfsobligaties is gedaald. Het segment waar we een blijvende negatieve impact kunnen vaststellen is dat van schuldpapier uit de opkomende markten in lokale valuta’s. Daarin kunnen we een uitnodiging zien om een stap terug te zetten en rustig af te wachten als iedereen nerveus wordt en overdreven reageert op een nieuw thema. De Fed verdient alle lof voor haar communicatie met de markten: eerst maakte ze tapering aanvaardbaar tot het een non-event werd en vervolgens stapte ze over van aan cijfers gebonden verklaringen over de beleidsintenties naar een meer traditionele communicatie waardoor beleggers zich uiteindelijk (ten minste voorlopig) bij het vooruitzicht van een eerste renteverhoging lijken neer te leggen. Maar dat valt vooral te verklaren door de onstilbare honger naar rendement.

’s Avonds neem ik een vlucht naar Bologna omdat ik de dag erop op een conferentie spreek in Rimini. Ik had in het verleden al interessante ervaringen aan boord van Italiaans taxi’s, maar deze overtrof werkelijk alle vorige. Als ik instap zie ik op de hoes van de hoofdsteun voorin de inscriptie Mille Miglia. Dat kan geen toeval zijn: we nemen rotondes met gierende banden en in de stad flitst de chauffeur herhaaldelijk met de koplampen om andere auto’s naar de kant te jagen. Nu begrijp ik waarom Fiat staven achterin de wagen heeft gemonteerd: die moeten passagiers houvast geven in dit soort situaties. Bij aankomst aan het hotel geef ik de chauffeur toch een fooi (“goddank kwamen we heelhuids ter bestemming”).

Donderdag 22 mei 2014 

Rimini

Ik zit in het panel van een grote conferentie voor beleggers en financieel adviseurs. Er wordt gediscussieerd over de reden waarom de euro zo sterk blijft vergeleken met de dollar. Àls ik zeg dat de euro pas aanzienlijk zal verzwakken als de Verenigde Staten vinden dat ze belang hebben bij een sterkere dollar (omdat er inflatie dreigt) hoor ik veel gemompel in het talrijk opgekomen publiek: ze hadden duidelijk gehoopt op een snellere daling van de euro.  

Vrijdag 23 mei 2014 

Rome

Ik verzorg klantenpresentaties over de vooruitzichten onder de titel ‘Waar zit de vis’, anders gezegd waar zijn de aantrekkelijke kansen. Eén klant houdt wel van die metafoor en vraagt: “Wanneer stop de visser met vissen?” Een goede vraag die moeilijk te beantwoorden is: het ziet ernaar uit dat beleggers maar moeilijk kunnen stoppen met risico’s nemen als ze mooie rendementen aan de haak slaan: een zwak rendement veroorzaakt wanhoop, maar een goed rendement voedt de hebzucht.

 

William De Vijlder

Vice – Chairman van BNP Paribas Investment Partners