Is het de moeite waard om persconferenties van voorzitters van centrale banken live te volgen? Dat vroeg ik me af terwijl ik woensdagavond op YouTube naar de vraag- en antwoordsessie van Jerome Powell keek. De vragen waren duidelijk, iets wat niet altijd kon worden gezegd van de antwoorden. Het deed denken aan de recente persconferenties van Mario Draghi: “we hebben dit niet besproken” is inmiddels een veel gebruikt antwoord op een veel gestelde vraag. Kunnen we eigenlijk iets anders verwachten? De marktpartijen (en journalisten) hopen tenslotte op duidelijke antwoorden die de onzekerheid wegnemen, hoewel ze heel goed weten dat ze die niet zullen krijgen omdat centrale banken geen beloftes vooraf kunnen maken. De toekomst is immers onzeker.

Toch bleek de persconferentie van de Fed-voorzitter uiteindelijk vrij interessant en dat niet alleen door zijn commentaar dat het Amerikaanse begrotingspad onhoudbaar is en zo snel mogelijk moet worden aangepakt of zijn punt dat wijdverbreide invoerrechten over een lange periode een slechte zaak zijn voor Amerikaanse werknemers. Ook interessant waren Powells bedenkingen over de drijfveren van het monetaire beleid. Ten eerste verduidelijkte hij dat het beleid soepel blijft, ook al is dat woord nu uit de persmededeling verdwenen. Dat viel in goede aarde bij de obligatiemarkten waardoor de obligatierente daalde nog voor de woorden van de voorzitter helemaal koud waren (grafiek 1).

Fed Fund rate

 

Ten tweede benadrukte Powell meermaals (impliciet) dat het beleid van de Fed van de cijfers afhangt, iets wat ook te horen was in zijn toespraak in augustus in Jackson Hole. Ten derde heeft het FOMC aandacht voor de financiële markten: “Een belangrijke – belangrijke – correctie in de financiële markten of een vertraging van de economie die niet aan onze voorspellingen beantwoordt, dat zijn de zaken waarop we volgens mij zouden reageren” en “Weet u, wat we zullen doen, als we op dit pad blijven, is de inkomende cijfers van de financiële markten en de economie nauwgezet opvolgen en onszelf afvragen of ons beleid wel de doelstellingen behaalt die we voor ogen hebben.

Om een ‘Powell put’ op de aandelenmarkt te voorkomen, voegde hij daar echter aan toe: “Maar weet u, ik zou niet willen– ik zou niet willen speculeren over de mogelijke gevolgen van een marktcorrectie”. Tot slot minimaliseerde hij het belang van de prognoses op de langere termijn. “Weet u, dat is nog verre toekomst. Ik vind het moeilijk om nu al zeker te zijn dat dat – dat dat is hoe de zaken zullen verlopen.” Dat alles verklaart mede waarom de verwachte basisrente van de Fed (die afgeleid is van futures op die rente) een stuk onder de voorspellingen van het FOMC ligt (grafiek 2). Het is niet zo dat de beleggers wel horen wat de voorzitter zegt, maar niet luisteren. Integendeel: ze luisteren erg aandachtig en mikken er, net als het FOMC, op dat de Phillips-curve vlak blijft.

Fed fund rate